• वर्षमा चार लाख विद्यार्थी व्यवस्थापन विषयका विभिन्न तहमा उत्तीर्ण हुन्छन् । तर मार्केटिङ गर्न चाहँदैनन् । भन्छन्, बैंक र सहकारीमा पाइयो भने काम गर्ने, नत्र विदेश जाने ।
• देशभरका इन्स्टिच्युटहरुले दुई लाख बढी विद्यार्थीलाई ग्राफिक डिजाइन सिकाउँछन् । तर डिजाइन गर्ने मानिस खोज्दा पाइँदैन ।
• रेडियोमा बोल्नको लागि तालिम लिने युवायुवतीको भीड छ । तर कार्यक्रम राम्रो चलाउने इच्छाशक्ति र मेहेनत छैन ।
• प्रेस पास लिने अनि आफूलाई पत्रकार भनेर चिनाउने पत्रकार हरेक १० जनाको भीडमा एक जना हुन्छ, तर राम्रो लेख्ने मानिसको अभाव छ ।
• दल फुटाउँदै गाउँ, नगर अनि जिल्लाको नेता हुँ भन्दै छाती फुलाउनेहरु धेरै भेटिन्छन्, तर उनीहरुको नेतृत्वले गाउँ, ठाउँको विकास भन्दा पनि भ्रष्टाचारलाई मद्धत पुग्छ ।
• भारतीयहरु आएर नेपालमा चटपटे बेच्छन्, महिनाको ३० हजार कमाउँछन् । कारखाना, प्रेसको मेसिन चलाएर महिनाको ३०–४० हजार थाप्छन्, तर नेपालीहरु २० हजार रुपैया कमाउन विदेशिन्छौं ।
• देशकै ठूला व्यापारी, कलाकार र राजनीतिज्ञहरुले अहिले तरकारी खेती, पशुपालन थालेका छन् । तर हामीलाई आफ्नो बारीको काम गर्न पनि लाज लाग्छ र जागिर खोजिहिड्छौं ।
• हामीले इलेक्ट्रिसियन तालिम लियौं भने घरमा पंखा जोड्न इलेक्ट्रिसियन बोलाइरहनुपर्दैन । कम्प्युटरमा टाइप गर्न जान्यौं भने अरुलाई गुहार्नुपर्दैन । तर हामीलाई त्यही काम गर्न लाज लाग्छ ।
• साँच्चै, हामीले आफ्नो सोँच र काम गर्ने तौर तरिका परिवर्तन गर्नुपर्ने बेला भएको छ । मेहेनतले मानिस चिनाउने हो । प्लसटु पास गरेर जागिर खाने मानसिकतालाई नत्यागेसम्म न आफू बन्छौं, न समाज बन्छ ।

खान नपाएर मरिँदैन स्वदेश

चढ्दा चढ्दै भैमा झरिँदैन स्वदेश

उम्रिँदाउम्रिदै पसिना सुक्छ यहाँ

मरेसी नालामा सडिँदैन स्वदेश